Renta z tytułu zwiększonych potrzeb oraz zmniejszenie widoków na przyszłość.

Koszty związane z rekonwalescencją po wypadku oraz jego skutkami, obejmują szerokie wydatki związane m.in. z leczeniem, zakupem leków, zakupem specjalistycznego sprzętu, opieką osób trzecich, czy dojazdem do placówek leczniczych. Część kosztów rekompensowana jest poprzez odszkodowanie i zadośćuczynienie, istnieje jednak również możliwość ubiegania się o rentę.
Podstawę prawną do tego stanowi art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.), który mówi, iż jeśli poszkodowanemu zwiększyły się potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.
Każda z wymienionych w tym przepisie przesłanek stanowi samodzielną podstawę do zasądzenia renty, niezależną od spełnienia pozostałych (por. wyrok SN z 19 września 1967 roku (syg. akt: I PR 285/67). Zwiększenie się potrzeb poszkodowanego lub zmniejszenie jego widoków na przyszłość powinno mieć charakter trwały, aczkolwiek nie musi być nieodwracalne (por. wyrok SN z dnia 3 października 1966 roku, syg. III CZP 17/66).
Renta ta nie ma charakteru alimentacyjnego i jej przesłanką nie jest koszt utrzymania poszkodowanego, a odszkodowanie za skutki wyrządzonej na jego zdrowiu szkody (por. wyrok SN z dnia 20 grudnia 1977 roku, syg. akt: IV CR 486/77). Natomiast w wyroku z dnia 22 czerwca 2005 roku o syg. III CK 392/04, Sąd Najwyższy podkreślił, iż wystarczające jest wykazanie przez poszkodowanego istnienia zwiększonych potrzeb, np. w postaci powtarzających się wydatków na rehabilitację, konieczną opiekę, pielęgnację, koszty przejazdu, itp. nie jest konieczne udowodnienie rzeczywistego ponoszenia takich wydatków. Poszkodowany może bowiem nie posiadać środków na pokrycie koniecznych wydatków.
Dla wykazania istnienia zwiększonych potrzeb lub zmniejszonych widoków na przyszłość wystarczy przedstawienie zaświadczenia lekarskiego/ opinii lekarskiej, w której zostanie przez biegłego specjalistę określony zakres przedmiotowy zwiększonych potrzeb, a także czas ich trwania. Wysokość świadczenia rentowego ustala się na podstawie przedstawionego zakresu potrzeb i ogólnej wiedzy o kosztach leczenia, opieki, zabiegów rehabilitacyjnych.
Renta z tego tytułu jest wypłacana co miesiąc, a ustalana dożywotnio – jeśli następstwa szkody są nieodwracalne, lub na pewien określony czas – gdy następstwa szkody są długotrwałe, ale odwracalne. Wypłacana jest także zaległa renta, od momentu wypadku do chwili jej zasądzenia.
Wysokość renty może ulegać zmianom – zwiększać się lub zwiększać, zależnie od potrzeb i faktycznych dodatkowych kosztów ponoszonych przez poszkodowanego. W każdym czasie może on żądać zmiany wymiaru renty, uprawniony do tego jest także zobowiązany do jej wypłaty, czyli sprawca lub jego ubezpieczyciel.
Podmiotem zobowiązanym do pokrycia szkody majątkowej, czyli poniesienia kosztów renty jest sprawca szkody lub ubezpieczyciel sprawcy szkody w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Źródła:
1. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.);
4. wyrok SN z 19 września 1967 roku (syg. akt: I PR 285/67;
5. wyrok SN z dnia 3 października 1966 roku, syg. III CZP 17/66;
6. wyrok SN z dnia 20 grudnia 1977 roku, syg. akt: IV CR 486/77;
7. wyroku SN z dnia 22 czerwca 2005 roku, syg. III CK 392/04.

1 thought on “Renta z tytułu zwiększonych potrzeb oraz zmniejszenie widoków na przyszłość.

  1. Pingback: Co wpływa na wysokość odszkodowania powypadkowego? |

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s